Een opdrachtbon is vooral gebruikelijk bij langere klussen en ploegen die niet zelf de opdracht uitschrijven. In de bouw krijgt elke ploeg op maandagochtend de opdrachtbonnen voor die week: welke werf, wat doen, welk materiaal mee. In het schoonmaak-werk zegt de opdrachtbon "object X, frequentie 2× per week, programma A".
Bij korte service-klussen (loodgieter, elektricien op storing, glazenwasser op spoed) wordt het vaak gecombineerd met een korte planning-notitie of zelfs alleen een werkbon. De monteur ziet in de planning waar hij moet zijn en vult de werkbon ter plekke in.
In moderne werkbon-software zoals Vakplan zit beide in één document: kantoor zet de opdracht klaar (datum, klant, type werk, materiaal), monteur opent op locatie en vult het uitgevoerde werk + uren + foto's aan. Zo verdwijnt het verschil tussen opdracht- en werkbon — het is allebei dezelfde digitale bon, in twee verschillende fases.